Anahtarlama Kaybı (Switching Loss)
Anahtarın açılıp kapandığı geçiş anlarında akım ile gerilimin aynı anda sıfırdan farklı olmasından doğan güç kaybıdır. Her geçişte sabit bir enerji harcanır; bu yüzden toplam kayıp anahtarlama frekansıyla doğru orantılı büyür. Frekansı ikiye katlamak bu bileşeni de ikiye katlar.
Bir MOSFET tam kapalıyken üzerinde gerilim vardır ama akım yoktur; tam açıkken akım vardır ama gerilim neredeyse yoktur. İki durumun da kaybı küçüktür. Kayıp, geçiş anındaki yüz nanosaniyeler mertebesinde doğar: gerilim henüz düşerken akım yükselir ve ikisinin çarpımı anlık olarak yüzlerce watt'a ulaşabilir.
Bu enerji her geçişte tekrarlandığı için toplam kayıp E × f ile ifade edilir. Geçiş başına 20 µJ harcayan bir anahtar 20 kHz'de 0,4 W, 100 kHz'de 2 W üretir. İletim kaybının aksine bu bileşen akımın karesiyle değil, kabaca akımla doğru orantılıdır ve besleme gerilimiyle de büyür.
Pratik sonucu şudur: yüksek anahtarlama frekansı motor uğultusunu keser ve akım dalgalanmasını düşürür, ama sürücüyü ısıtır. 12–24 V DC sürücülerde tipik olarak 16–25 kHz aralığı bu iki isteği dengeleyen bölge kabul edilir. Sürücünüz beklenmedik biçimde ısınıyorsa, akım tüketimi kadar frekans tarafını da düşünmek gerekir.
Bu terimin kullanıldığı bağlam: DC Motor Sürücü Seçim Rehberi